Göğsün tam ortasında kalbin hemen sağında bir kibrit çöpü yatar. Güneşin içine girilse yanmaz o kibrit. Volkanlar patlasa bana mısın demez. Naiftir, ama bir o kadar dirayetli. Bir o kadar alçak gönüllü. Onun büyük beklentileri yoktur. Küçücük bir kıvılcım arar. O kıvılcım o kibrite ererse aşk olur.

Başlar yanmaya..

Dumansız yanan tek ateş odur. İçin için kandil kandil yanar. Kor olur. Sonra gözler kör olur. Sonra uykular ona uyanır. Gönül aşka uyanır.

Akıl mum olur. Damla damla kalbe akmaya başlar. Sıcacık akar. Hiç acıtmaz. Feda olsundur. Aşka fedadır.

Şarkılar kulağa gelmez olur. Şarkılar artık kalbe akar. Her kelime ayrı ayrı köşeye oturur. Her biri ayrı ayrı harlar ateşi.

Yar uzaklaştıkça gözler bir daha görmez, kulaklar bir daha işitmez, eller bir daha hissetmez olur.

Ne zaman ki aşığın eli maşuğun sıcak eline dokunur, ateş ateşi kırar meşk olur.